Επιτέλους

Επειδή «οι άνθρωποι δεν πρέπει απλώς να ζητούν σεβασμό της ποδοπατημένης αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων τους, αλλά να τα παίρνουν μόνοι τους, να τα κάνουν δικά τους», όπως έγραφε ο Χέγκελ (η φράση ήρθε το πρωί μέσα σε ένα μύνημα)

Μετά τον οικισμό αξιωματικών, το ΙΚΑ, τον υποσταθμό της ΔΕΗ (αυτό είπαμε έγινε, αλλά δε ξέρω τι έχει γίνει με το σταθμό μετεπιβίβασης του ΟΑΣΘ, νομίζω έφυγε) τα παζάρια συνεχίζονται γενιές και γενιές τώρα, και το Παύλου Μελά ευτυχώς μένει σχεδόν άχτιστο και δυστυχώς άχρηστο. Βέβαια έτσι κάνουμε και καμιά ωραία βόλτα στα κρυφά.
Το όραμα της τωρινής διοίκησης το άκουσα από τον ίδιο το δήμαρχο δημόσια και το διάβασα επίσης στο "Δυτικώς", χωρίς σχόλια. Εγώ διαφωνώ.
Πριν τέσσερα χρόνια καταθέσαμε πρόταση για να γίνει η έκταση του στρατοπέδου πεδίο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, κάτι σαν πείραμα βιώσιμης ανάπτυξης μέσα στην πόλη, ενεργειακά αυτόνομο, χωρίς αυτοκίνητο, με αξιοποίηση των υδάτινων πόρων της ευρύτερης περιοχής δηλαδή τον Δενδροπόταμο, επανάχρηση των κτισμάτων με κοινωφελείς λειτουργίες, σύνδεση με το πανεπιστήμιο και τα σχολεία της πόλης, σύνδεση με τα υπόλοιπα στρατόπεδα της δυτικής πόλης με ανάλογες χρήσεις λογική και δομή, δημιουργία δικτύου ποδηλατοδρόμων πεζοδρόμων που να ενώνει αυτούς τους χώρους, θα συνεχίσω το κείμενο αργότερα πρέπει να κάνω καμιά δουλειά.
Συνεχίζω. Μα Μουσείο Αναπήρων Πολέμου; Όποιος δε διαφωνεί, συμφωνεί, έτσι δεν είναι;

ΣΑΘ;;

30 Μαρτίου, στην πρώτη προβλήτα
εκλογές συλλόγου αρχιτεκτόνων
ΑΝ.Α.Σ.Α

3

http://www.podilates.gr/
φωτο: http://www.photofolio.gr/main.php

ιπτάμενοι ποδηλάτες

Τίρανα, Edi Rama

Δύο παραδείγματα από τα Τίρανα για το πως αντιμετωπίζεται ένα ποταμάκι μέσα στην πόλη στην εποχή μας
http://www.tirana.gov.al/?cid=1,10,178

EDI RAMA’S VISION FOR THE FUTURE OF TIRANA
The Municipality of the City of Tirana will provide leadership in shaping a future that enhances and sustains the quality of life of the people of Tirana.
Tirana will be an interesting, beautiful, exciting and safe place to live, work and visit.
It will become the comunity of communities in Albania where people will say:
“Tirana is the place I want to be”.

Κυριακή στη Σόφια

Φίλτατε Γιάννη,
Σε συνέχεια της χθεσινής μας κουβέντας, σου δείχνω και γω μια φωτογραφία (είναι του Γιώργου, εγώ είμαι μέσα). Εντυπωσιακά ασπρόμαυρος ουρανός σε έγχρωμη φωτογραφία, πειραγμένη λίγο στο κοντράστ νομίζω.

ποδήλατα-πεζοί

Ο/Η PODILATIS έγραψε: 20/09/2006 ώρα 12:28
Φίλοι ,σταματήστε να αναφέρεστε συνεχώς στους ποδηλατόδρομους. Η κίνηση με το ποδήλατο δεν χρειάζεται ποδηλατόδρομους . Οι τάσεις στην Ευρώπη λένε ΟΧΙ στους ποδηλατόδρομους .
Ο/Η Bioannis έγραψε: 24/09/2006 ώρα 14:04
Γίνε λίγο πιό σαφής. Τι εννοείς? Στη Φλωρεντία που ήμουν πριν 10 μέρες οι ποδηλατόδρομοι ήταν χάρμα ειδέστε. Πως να γίνει αλλιώς ? Για λόγους ασφαλείας δεν μπορούν ποδήλατα και αυτοκίνητα να κυκλοφορούν στις ίδιες λωρίδες. Ή υπάρχει κάποια άλλη ιδέα?
Ο/Η PODILATIS έγραψε: 27/09/2006 ώρα 10:34
Έχει αποδειχεί ότι σε πόλεις που λειτουργούν χωρίς ποδηλατόδρομους και οι κάτοικοι αυτών των πόλεων δεν έχουν την νοοτροπία του ΄΄ποδηλατιστή ” οι ποδηλατόδρομοι πέρα από το ότι δεν προσφέρουν τίποτα αλλά και του ότι δεν συμβάλλουν στην αύξηση της μετακίνησης με το ποδήλατο , είναι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ για τους ποδηλάτες .Πώς γίνεται αυτό? Απλούστατα ο ποδηλάτες κυκλοφορόντας μέσα στον δικό του , θεωρητικά ασφαλές χώρο , είναι ποιο χαλαρός και ταυτόχρονα εγκλωβισμένος .Ένα μεγάλο παράδειγμα , ο ποδηλατόδρομος στην παραλία .Όσοι κάνουμε ποδήλατο γνωρίζουμε ότι εκεί μέσα είναι επικίνδυνο.Και εν πάση περιπτώση για να κλείσω μια που είναι δύσκολο να αναπτύξω όλες μου τις απόψεις γύρω από το θέμα , το ποδήλατο μπορεί να μετακινηθεί παντού και χωρίς ιδιαίτερο κίνδυνο πέρα από όσα λέγονται περί του αντιθέτου.
http://www.velib.paris.fr/les_stations/trouver_une_station

http://ecology-salonika.org/lib/?p=249

http://podilatistas.blogspot.com/
http://streetpanthers.blogspot.com/

http://groups.google.com/group/pezoporoi/browse_thread/thread/b7e3d7ef2f1758de

ήρωες στην πόλη δίχως ποτάμι - Πρίστινα

Συγγραφέας: Barbara Spengler - Axiopoulos
Ήρωες στην πόλη δίχως ποτάμι
Λογοτεχνία στο Κόσοβο
[12.06.2007 19:30 Uhr]
1/2 Deutschlandradio Kultur
Autorin: Barbara Spengler-Axiopoulos
Helden in der Stadt ohne Fluss
Literatur im Kosovo
[12.06.2007 19:30 Uhr]
http://www.dradio.de/dkultur/sendungen/literatur/633864/
Μετάφραση: ∆ηµήτρης Κατσαµάκας

Migjen Kelmendi
Ήρωες στην πόλη δίχως ποτάµι
Απόσπασµα από το άρθρο εκποµπής στο γερµανικό
ραδιόφωνο Deutschlandradio Kultur µε θέµα:
λογοτεχνία στο Κόσοβο.
Helden in der Stadt ohne Fluss
Abschnitt des Artikels der Sendung im
Deutschlandradio Kultur zum Thema
Literatur im Kosovo

Εκφωνητής 1:
Όπως κρύβουν οι οικογένειές µας τους επιληπτικούς συγγενείς, έτσι έκρυψε η πόλη µου τον ζωντανό της ποταµό, διότι ένας τρελός κοµµουνιστής πολεοδόµος αποφάσισε να τον σκεπάσει µε µπετόν. Μερικές φορές σκέφτοµαι ότι η Πρίστινα δεν είναι τόσο βαρετή όσο φαίνεται, αλλά ένας τόπος µε ένα µυστικό... Αντί να φτιάξει µια προκυµαία µε καθίσµατα και περίπατους, αυτός ο ηλίθιος, δυστυχώς µε την συγκατάθεση των πολιτών, αποφάσισε να χτίσει µια τεράστια υπόγεια κοίτη υποδοχής για το ποτάµι. Ήθελε να τον γλιτώσει από τα σκουπίδια και τη βρωµιά που πετούσαν οι άνθρωποι. Ειδικά το καλοκαίρι η µυρωδιά ήταν εµετική... Μια πόλη δίχως ποτάµι είναι µια πόλη δίχως πρόσωπο. Μια ανάπηρη πόλη... Οι αρχαίοι έλληνες το ήξεραν αυτό. Στη µυθολογία τους το ποτάµι είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά το Εγώ των ανθρώπων και εµπνέει την αγάπη προς τον εαυτό τους... Όταν σκέφτοµαι σήµερα την πόλη µου, οραµατίζοµαι ότι το ποτάµι είναι ελευθερωµένο. Το βλέπω να ρέει µέσα από την Πρίστινα και τους ανθρώπους να κάνουν βόλτα στις όχθες του... Κατά πάσα πιθανότητα είναι ευτυχισµένοι. ...Αν τύχει να έχετε δουλειές στα µέρη µας, µην προσέχετε µόνο την εξωτερική επιφάνεια! ∆είτε στο βάθος προσεκτικά! Προσπαθήστε να γνωρίσετε τους ανθρώπους και ψάξτε για το κρυµµένο ποτάµι µέσα τους.

Συγγραφέας: Barbara Spengler-Axiopoulos
Ήρωες στην πόλη δίχως ποτάµι
Λογοτεχνία στο Κόσοβο
[12.06.2007 19:30 Uhr]
2/2 Deutschlandradio Kultur
Autorin: Barbara Spengler-Axiopoulos
Helden in der Stadt ohne Fluss
Literatur im Kosovo
[12.06.2007 19:30 Uhr]
http://www.dradio.de/dkultur/sendungen/literatur/633864/
Μετάφραση: ∆ηµήτρης Κατσαµακας

Εκφωνήτρια:
Ο συγγραφέας και δηµοσιογράφος Migjen Kelmendi (προφορά: Μιτσχέν Κελµέντι) ανήκε τη δεκαετία του 80 στους πρώτους ροκ τραγουδιστές της τότε σέρβικης επαρχίας Κόσοβο. Για το συγκρότηµά του έγραψε το τραγούδι «ήρωας σε µια πόλη χωρίς ποτάµι», µετάφρασε Danilo Kis και Jorge Louis Borges στα αλβανικά. Σήµερα είναι εκδότης του εβδοµαδιαίου περιοδικού JAVA. Ο Kelmendi συναντιέται πρόθυµα µε άλλους διανοούµενους σε ένα από τα πολλά café, που τα τελευταία χρόνια πετάχτηκαν σαν µανιτάρια από το έδαφος: στο «Strip Depot», στο «Metro» ή στο «Café Arte». Η Πρίστινα λέει, έγινε µια µεγάλη καφετέρια και το να πίνεις µακιάτο το εθνικό λαϊκό άθληµα των αλβανών. Οι «ήρωες στη πόλη χωρίς ποτάµι» απασχόλησαν λογοτεχνικά τον Kelmendi πολύ συχνά, λέει στη συνάντηση στο café Toto.
Εκφωνητής 1:
Αυθεντικός ήχος (αγγλικά, voiceover):
Το να είσαι ήρωας σε µια πόλη χωρίς ποτάµι, σηµαίνει να είσαι ενός είδους ∆ον Κιχώτης. Έτσι αισθανόµουν τη δεκαετία του ογδόντα, αλλά έγιναν πολλά, ένας πόλεµος µπήκε στη µέση. Μετά τον πόλεµο έγραψα µερικά µικρά κείµενα γι’ αυτόν τον κρυµµένο ποταµό που ρέει από κάτω µας. Μ’ αυτό τον τρόπο έψαχνα να βρω µια µεταφορά, στην οποία να µπορώ να κρύψω την ασχήµια αυτής της πόλης. ∆ιότι όσο αφορά την αστική της ποιότητα, είναι εντελώς αποτυχηµένη. Αλλά εδώ υπάρχει ένα σωρό ζωή και αισιοδοξία, ίσως ν’ αξίζει τον κόπο να επενδύσει κανείς. Από την άλλη πλευρά λείπει ο σχεδιασµός, λείπουν οι προοπτικές. Κανένας δεν αναλογίζεται ότι χωρίς ντροπή σπαταλούµε τον ζωτικό χώρο των παιδιών µας. Όλοι ζουν µόνο στο εδώ και τώρα! Γι’ αυτό κοπιάζω µ’ αυτή τη λογοτεχνική µεταφορά του εξαφανισµένου ποταµού, για να σκεφτούν οι άνθρωποι µε µεγαλύτερη ευθύνη για τους άλλους.

Το παραπάνω κείµενο είναι µια γρήγορη µετάφραση στα ελληνικά για να µπορέσουν να έχουν πρόσβαση στις σκέψεις του συγγραφέα Migjen Kelmendi, αυτοί που νοιάζονται για την αντίστοιχη τύχη των ποταµών και των ρεμµάτων που είχαν την ατυχία να φιλοξενήσουν στις όχθες τους την «ανάπτυξη» µεταπολεµικών νεοελληνικών συνοικιών όπως ο ∆ενδροπόταµος που συνάντησε στο δρόµο του την δυτική Θεσσαλονίκη.
Δ.Κ.