νεράκι

-από πού 'σαι ποταμάκι;
- από κείνο το βουνό
- πώς τον λέγαν τον παππού σου;
- σύννεφο στον ουρανό
- και ποιά είναι η μάνα σου;
- η μπόρα

νέαρο - νεαρό ύδωρ δηλ. νερό τρεχούμενο

Δε τους προλαβαίνουμε

Ρέμα Ασημάκη ή άσφαλτος;
Σήμερα θα γίνει ανοιχτή συζήτηση στις 6.00 μμ στο πολιτιστικό του δήμου Σταυρούπολης, στην οδό Λαγκαδά, για το τεχνικό πρόγραμμα του δήμου. Αίτημα δημοτικής αρχής και πολιτών συνεχίζει ακόμα να είναι το κλείσιμο των ανοιχτών τμημάτων του Δενδροποτάμου, παρόλο που σε όλο τον κόσμο τέτοιες πρακτικές θεωρούνται πια καταστροφικές για την βιωσιμότητα των πόλεων.*
Συνήθως η επικάλυψη της κοίτης αναφέρεται σα λύση για το αντιπλημμυρικό πρόβλημα της Δυτικής Θεσσαλονίκης, παρόλο που κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην άποψη περί αντιπλημμυρικής προστασίας και ενδεχομένως παράνομο.
Ένα άλλο επιχείρημα που χρησιμοποιείται είναι η ανακούφιση του κυκλοφοριακού, θέμα που σηκώνει πολύ αντίλογο, και επιστρέφει τη συζήτηση σε θεμελιώδη ζητήματα όπως το αν η πόλη είναι για τους ανθρώπους ή για τα αυτοκίνητά τους.
Τελικά σε τι εξυπηρετεί η κάλυψη των χειμμάρων και ποταμών;

Η συνοικία της Νικόπολης χωρίζεται από την υπόλοιπη πόλη με τον περιφερειακό και την οδό Λαγκαδά. Το ρέμα Ασημάκη (παρακλάδι του Δενδροπόταμου) είναι ένας ιδανικός τρόπος να ενωθεί η συνοικία της Νικόπολης με την υπόλοιπη πόλη με λογικό ασφαλή ευχάριστο οικονομικό τρόπο. Η κοίτη είναι καλός τρόπος να περάσουν πεζοδιαδρομές και ποδηλατοδιαδρομές κάτω από δρόμους ταχείας κυκλοφορίας και να ενωθούν περιοχές εκατέρωθεν. Φέτος καλύφθηκε και το τελευταίο κομμάτι που κατεβάζει σταθερά νερό ο Δενδροπόταμος στο σημείο που περνάει κάτω από τη Λαγκαδά, και ενώ θα μπορούσε κάποιος να περνάει κάτω από το δρόμο δίπλα σε ένα ποτάμι, λίγο παρακάτω έγιναν δαπανηρές υπόγειες διαβάσεις για να ενοποιηθούν οι περιοχές.


ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ: Η διέλευση των πεζών από τη Νικόπολη είναι δύσκολη, δεν υπάρχουν φανάρια (οδοί ταχείας κυκλοφορίας) τον προηγούμενο μήνα μαθήτρια σκοτώθηκε προσπαθώντας να διασχίσει την Λαγκαδά αφού κατέβηκε από το λεωφορείο, και έπρεπε να περάσει απέναντι για να πάει στη γειτονιά της, την προηγούμενη βδομάδα παρασύρθηκε από όχημα πενηντάχρονος.


Τα ίδια ισχύουν για όλη τη Θεσσαλονίκη. Ταυτόχρονα αντί να κινηθούμε προς τη σωστή κατεύθυνση που είναι να μείνουν ανοιχτά τα ρέματα γιατί το νέρο πάντα στην ίδια διαδρομή θα πηγαίνει, να γίνουν έργα στα ορεινά για την αποφυγή πλημμυρών, να οριστούν περιοχές εκτόνωσης κλπ, προτείνονται άλλα μεγαλεπίβολα σχέδια πχ δυτική τάφρος. Όσο τα προβλήματα αντιμετωπίζονται ένα ένα θα δημιουργούμε νέα προβλήματα. Για τη επίλυση του κυκλοφοριακού θυσιάζεται ένα ποτάμι που υπάρχει από πάντα στην περιοχή (με προϊστορικούς οικισμούς, βυζαντινούς νερόμυλους κλπ), και αυτό δημιουργεί πρόβλημα αντιπλημμυρικής προστασίας και πάει λέγοντας.
Η προσπάθεια να εξηγηθεί με κοινή λογική ο σχεδιασμός της πολιτείας για την αντιπλημμυρική προστασία, το κυκλοφοριακό, την προστασία του περιβάλλοντος (υδάτινοι πόροι, αέρια ρύπανση, πράσινο κλπ) την αναβάθμιση συνολικά της ποιότητας ζωής των κατοίκων της πόλης βγαίνει άκαρπη.
Μόνο με συνολικό σχεδιασμό μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα, αν ο στόχος είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της πόλης.

*νομίζω πλέον δεν επιτρέπεται, αν γνωρίζει κάτι κανείς για το νομικό κομμάτι κλεισίματος ρεμάτων θα βοηθούσε

Τίρανα, Edi Rama

Δύο παραδείγματα από τα Τίρανα για το πως αντιμετωπίζεται ένα ποταμάκι μέσα στην πόλη στην εποχή μας
http://www.tirana.gov.al/?cid=1,10,178

EDI RAMA’S VISION FOR THE FUTURE OF TIRANA
The Municipality of the City of Tirana will provide leadership in shaping a future that enhances and sustains the quality of life of the people of Tirana.
Tirana will be an interesting, beautiful, exciting and safe place to live, work and visit.
It will become the comunity of communities in Albania where people will say:
“Tirana is the place I want to be”.

Κορώνεια 2

http://www.ert.gr/aerialphoto/molynsi-limnikoronia.asp
http://tech.pathfinder.gr/tech/103472.html
http://news.pathfinder.gr/ecology/430375.html
http://panosz.wordpress.com/2007/10/14/koroneia/
Μπήκε και η λίμνη

Δενδροπόταμος 3

Η επάνω φωτογραφία είναι το κομμάτι του Δενδροπόταμου μέσα στην Ομόνοια Σταυρούπολης, μετά τον "εγκιβωτισμό" του με αγωγό ορθογωνικής διατομής. Ο αγωγός δε φαίνεται είναι από κάτω. Η περιοχή είναι στη φάση "ανάπλασης" (τοιχία αντιστήριξης κλπ)

Η κάτω φωτογραφία είναι μέσα στην Πολίχνη. Το σημείο αυτό υπάρχει ακόμα.

Ακούει κανείς; Βλέπει κανείς; Σςς..

Ησυχία..

κάποιες φορές το ποτάμι ακούγεται από κάτω

Ηριδανός

βουτιά στο Θερμαϊκό

βίντεο εγώ, μοντάζ φώτης, επιλογή μουσικής σπύρος

Κορώνεια 1

http://environment-watch.blogspot.com/
http://www.e-politiki.nath.gr/demos.php?menucontext=Foren&page=viewcompiler&id_view=70

Δ

http://www.enet.gr/online/online_hprint?q=&a=%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F&id=19861284
http://maps.google.com/?ie=UTF8&ll=40.643315,22.899563&spn=0.01112,0.02341&t=k&z=16&om=1

http://www.ecology-salonika.org/camp_004.html

ήρωες στην πόλη δίχως ποτάμι - Πρίστινα

Συγγραφέας: Barbara Spengler - Axiopoulos
Ήρωες στην πόλη δίχως ποτάμι
Λογοτεχνία στο Κόσοβο
[12.06.2007 19:30 Uhr]
1/2 Deutschlandradio Kultur
Autorin: Barbara Spengler-Axiopoulos
Helden in der Stadt ohne Fluss
Literatur im Kosovo
[12.06.2007 19:30 Uhr]
http://www.dradio.de/dkultur/sendungen/literatur/633864/
Μετάφραση: ∆ηµήτρης Κατσαµάκας

Migjen Kelmendi
Ήρωες στην πόλη δίχως ποτάµι
Απόσπασµα από το άρθρο εκποµπής στο γερµανικό
ραδιόφωνο Deutschlandradio Kultur µε θέµα:
λογοτεχνία στο Κόσοβο.
Helden in der Stadt ohne Fluss
Abschnitt des Artikels der Sendung im
Deutschlandradio Kultur zum Thema
Literatur im Kosovo

Εκφωνητής 1:
Όπως κρύβουν οι οικογένειές µας τους επιληπτικούς συγγενείς, έτσι έκρυψε η πόλη µου τον ζωντανό της ποταµό, διότι ένας τρελός κοµµουνιστής πολεοδόµος αποφάσισε να τον σκεπάσει µε µπετόν. Μερικές φορές σκέφτοµαι ότι η Πρίστινα δεν είναι τόσο βαρετή όσο φαίνεται, αλλά ένας τόπος µε ένα µυστικό... Αντί να φτιάξει µια προκυµαία µε καθίσµατα και περίπατους, αυτός ο ηλίθιος, δυστυχώς µε την συγκατάθεση των πολιτών, αποφάσισε να χτίσει µια τεράστια υπόγεια κοίτη υποδοχής για το ποτάµι. Ήθελε να τον γλιτώσει από τα σκουπίδια και τη βρωµιά που πετούσαν οι άνθρωποι. Ειδικά το καλοκαίρι η µυρωδιά ήταν εµετική... Μια πόλη δίχως ποτάµι είναι µια πόλη δίχως πρόσωπο. Μια ανάπηρη πόλη... Οι αρχαίοι έλληνες το ήξεραν αυτό. Στη µυθολογία τους το ποτάµι είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά το Εγώ των ανθρώπων και εµπνέει την αγάπη προς τον εαυτό τους... Όταν σκέφτοµαι σήµερα την πόλη µου, οραµατίζοµαι ότι το ποτάµι είναι ελευθερωµένο. Το βλέπω να ρέει µέσα από την Πρίστινα και τους ανθρώπους να κάνουν βόλτα στις όχθες του... Κατά πάσα πιθανότητα είναι ευτυχισµένοι. ...Αν τύχει να έχετε δουλειές στα µέρη µας, µην προσέχετε µόνο την εξωτερική επιφάνεια! ∆είτε στο βάθος προσεκτικά! Προσπαθήστε να γνωρίσετε τους ανθρώπους και ψάξτε για το κρυµµένο ποτάµι µέσα τους.

Συγγραφέας: Barbara Spengler-Axiopoulos
Ήρωες στην πόλη δίχως ποτάµι
Λογοτεχνία στο Κόσοβο
[12.06.2007 19:30 Uhr]
2/2 Deutschlandradio Kultur
Autorin: Barbara Spengler-Axiopoulos
Helden in der Stadt ohne Fluss
Literatur im Kosovo
[12.06.2007 19:30 Uhr]
http://www.dradio.de/dkultur/sendungen/literatur/633864/
Μετάφραση: ∆ηµήτρης Κατσαµακας

Εκφωνήτρια:
Ο συγγραφέας και δηµοσιογράφος Migjen Kelmendi (προφορά: Μιτσχέν Κελµέντι) ανήκε τη δεκαετία του 80 στους πρώτους ροκ τραγουδιστές της τότε σέρβικης επαρχίας Κόσοβο. Για το συγκρότηµά του έγραψε το τραγούδι «ήρωας σε µια πόλη χωρίς ποτάµι», µετάφρασε Danilo Kis και Jorge Louis Borges στα αλβανικά. Σήµερα είναι εκδότης του εβδοµαδιαίου περιοδικού JAVA. Ο Kelmendi συναντιέται πρόθυµα µε άλλους διανοούµενους σε ένα από τα πολλά café, που τα τελευταία χρόνια πετάχτηκαν σαν µανιτάρια από το έδαφος: στο «Strip Depot», στο «Metro» ή στο «Café Arte». Η Πρίστινα λέει, έγινε µια µεγάλη καφετέρια και το να πίνεις µακιάτο το εθνικό λαϊκό άθληµα των αλβανών. Οι «ήρωες στη πόλη χωρίς ποτάµι» απασχόλησαν λογοτεχνικά τον Kelmendi πολύ συχνά, λέει στη συνάντηση στο café Toto.
Εκφωνητής 1:
Αυθεντικός ήχος (αγγλικά, voiceover):
Το να είσαι ήρωας σε µια πόλη χωρίς ποτάµι, σηµαίνει να είσαι ενός είδους ∆ον Κιχώτης. Έτσι αισθανόµουν τη δεκαετία του ογδόντα, αλλά έγιναν πολλά, ένας πόλεµος µπήκε στη µέση. Μετά τον πόλεµο έγραψα µερικά µικρά κείµενα γι’ αυτόν τον κρυµµένο ποταµό που ρέει από κάτω µας. Μ’ αυτό τον τρόπο έψαχνα να βρω µια µεταφορά, στην οποία να µπορώ να κρύψω την ασχήµια αυτής της πόλης. ∆ιότι όσο αφορά την αστική της ποιότητα, είναι εντελώς αποτυχηµένη. Αλλά εδώ υπάρχει ένα σωρό ζωή και αισιοδοξία, ίσως ν’ αξίζει τον κόπο να επενδύσει κανείς. Από την άλλη πλευρά λείπει ο σχεδιασµός, λείπουν οι προοπτικές. Κανένας δεν αναλογίζεται ότι χωρίς ντροπή σπαταλούµε τον ζωτικό χώρο των παιδιών µας. Όλοι ζουν µόνο στο εδώ και τώρα! Γι’ αυτό κοπιάζω µ’ αυτή τη λογοτεχνική µεταφορά του εξαφανισµένου ποταµού, για να σκεφτούν οι άνθρωποι µε µεγαλύτερη ευθύνη για τους άλλους.

Το παραπάνω κείµενο είναι µια γρήγορη µετάφραση στα ελληνικά για να µπορέσουν να έχουν πρόσβαση στις σκέψεις του συγγραφέα Migjen Kelmendi, αυτοί που νοιάζονται για την αντίστοιχη τύχη των ποταµών και των ρεμµάτων που είχαν την ατυχία να φιλοξενήσουν στις όχθες τους την «ανάπτυξη» µεταπολεµικών νεοελληνικών συνοικιών όπως ο ∆ενδροπόταµος που συνάντησε στο δρόµο του την δυτική Θεσσαλονίκη.
Δ.Κ.

που πάει το ποταμάκι μαμά;

Ο παραπόταμος του Δενδροπόταμου μέσα στην Πολίχνη, μέχρι το σημείο που μπαίνει στη Σταυρούπολη περνώντας κάτω από τη Λαγκαδά, όπου εγκιβωτίζεται όπως επιθυμούσαν οι δήμαρχοι; οι κάτοικοι; η μακρινή Αθήνα; λόγω ανάγκης; βλακείας; των τελευταίων δεκαετιών. Το επιστημονικής φαντασίας τοπίο είναι το γραμμικό πάρκο του ποταμού Τόρενς στην εξωτική Αυστραλία.

+

Χρόνια δεν προσπαθούσε ο δήμαρχος να βρει χρήματα να τον σκεπάσει, για να γλιτώσει η συνοικία από την μπόχα; Βρωμόρεμα τον ανέβαζε, Βρωμοπόταμο τον κατέβαζε.

http://tsalimi.blogspot.com/2007/06/blog-post_25.html

«Eνα άλλο μέλλον μπορεί να χρειάζεται ένα άλλο παρελθόν». Ο Μάρκ Μαζάουερ κλείνει μ’ αυτήν τη σκέψη το βιβλίο του για την ιστορία της Θεσσαλονίκης με τίτλο «Θεσσαλονίκη-Πόλη των φαντασμάτων. Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι και Εβραίοι, 1430-1950».

http://www.sek-ist.gr/61/sak61biblio.htm

" Ένας μάταιος αγώνας αξίζει περισσότερο από μια μάταιη ζωή", γραμμένο σε τοίχο πίσω από τη Μυροβόλο στην Πολίχνη

"Το μέλλον σχεδιάζεται στο παρόν" Αντρέας Πουσίνης, ξάδερφος.

Η τρύπα

Όπως προκύπτει από στοιχεία του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ), που δημοσιεύονται στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος», οι εκβολές του Δενδροποτάμου αποτελούν την πιο επιβαρημένη περιοχή του νομού Θεσσαλονίκης, περιέχοντας μεγάλες ποσότητες σε αρσενικό, ψευδάργυρο και κάδμιο. Το αρσενικό προέρχεται από βιομηχανικά και αστικά απόβλητα, που απορρίπτονται άναρχα στην κοίτη του χειμάρρου

http://www.ecogreens.gr/myweb/_disc1/0000011c.htm

Τι να την κάνεις την καλύτερη αστυνόμευση; Λες και δεν το ξέρουν κι οι πέτρες ότι ο Δενδροπόταμος είναι η μεγαλύτερη αγορά ντρόγκας στην πόλη..! Ότι όσοι μπάτσοι και να εγκατασταθούν θα αποκτήσουν ξαφνικά μυωπία, όπως και οι υπάρχοντες! http://thessaloniki.indymedia.org/front.php?lang=en&article_id=23097

Δενδροπόταμος: Μία συνοικία κάτω από το επίπεδο της θάλασσας που υποδέχεται όλους όσους έρχονται στη Θεσσαλονίκη από την Εθνική Οδό. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα ο μεγαλόπρεπος Ι. Ναός του Αγίου Νεκταρίου, δυσανάλογα μεγάλος με την μικρή και φτωχική ενορία του, ενδεικτικός όμως της πίστεως των κατοίκων του. http://hellas.teipir.gr/Thesis/IMN_NS/Dynami_Mitropolis/Ag_Nektarios_Dendropotamou/body_ag_nektarios_dendropotamou.html

Κυρίαρχο στοιχείο του χώρου και του εγχειρήματος αποτελούν οι Βυζαντινοί Νερόμυλοι,(σύστημα 12 νερόμυλων, που αναπτύχθηκαν κατά μήκος του ρέμματος) οι οποίοι αναδεικνύονται ως αρχαιολογικά μνημεία αλλά συνάμα και ως δείγματα υψηλής τεχνολογίας μιας περιόδου, ως ενεργειακά συστήματα ήπιας ενέργειας αλλά και ως σημαντικό κομμάτι της καθημερινής ζωής και οικονομίας της εποχής και της περιοχής τους. (Δενδροπόταμος)..ΔΗΜΟΣ ΠΟΛΙΧΝΗΣ

Η απορρύπανση της Μεσογείου

http://ec.europa.eu/environment/news/efe/26/article_4284_el.htm

μητροπολιτικό πάρκο Παύλου Μελά και πράσινα άλογα

Με ταραχή σηκώνεται από τη θέση της συνειδητοποιώντας ότι το τραίνο είναι ήδη τρεις στάσεις παρακάτω από τον προορισμό της. Κατεβαίνει μαζί με δυο κινέζους ντυμένους στα μετάξια, διαλέγει ένα μαύρο γυαλιστερό ποδήλατο και μπαίνει στον ποδηλατόδρομο. Είναι κατηφόρα και έχει ησυχία, το πάρκο είναι δροσερό, επιταχύνει για να νιώσει τον αέρα. Περνάει μέσα από ένα κοπάδι πρόβατα, στρίβει αριστερά από τ΄αμπέλια, μπροστά από τους στάβλους, δίπλα από τον ενεργειακό σταθμό, πίσω από τον ελαιώνα, παράλληλα με το ρυάκι, πάνω απ΄το λόφο, και σε τρία λεπτά φτάνει στο φράγμα.Ο Δενδροπόταμος έχει γίνει ξανά ποτάμι. Πριν λίγες μέρες ολοκληρώθηκε η τεχνητή λίμνη του Καρατάσου, ο τελευταίος και σημαντικότερος σπόνδυλος του Δυτικού τόξου. Πουθενά οι ταμπέλες με τη σήμανση “Λεωφόρος Δενδροποτάμου”, έχουν φυσικά απομακρυνθεί για ανακύκλωση, σε μερικά χρόνια κανείς δε θα θυμάται αυτό το κομμάτι της ιστορίας. Τα παλιά στρατόπεδα καλύπτουν μεγάλο ποσοστό της ενέργειας στην πόλη, καθώς η συνεργασία με το ΑΠΘ και άλλα ερευνητικά κέντρα απέδωσε παρά την αρχική δυσπιστία. Η βόλτα στην κοίτη του ποταμού που ενώνει όλα τα πάρκα είναι πάντα ωραία. Οι νερόμυλοι της Πολίχνης λειτουργούν ξανά, η λίμνη του Καρατάσου ποτίζει όλο το πράσινο της περιοχής, τα περιβόλια του Κορδελιού αλλάζουν χρώμα και μυρωδιά κάθε εποχή, σε όλη τη διαδρομή συναντάς πειράματα φοιτητών, και αν έχεις τύχη φτάνοντας στη θάλασσα λίγο μετά τις δεξαμενές με τους ακροβάτες, μπορεί να συναντήσεις τα φλαμίγκο να περπατάν στα ρηχά. Η βόλτα είναι ακόμα πιο ωραία αν την κάνεις με τα πράσινα άλογα του Παύλου Μελά (γεννετικό πείραμα φοιτητών, που καλώς ή κακώς απέδωσε και αυτό).Από τότε που αποφοίτησε δουλεύει σ'αυτό το έργο. Πολλά χρόνια χρειάστηκε να περάσουν για να γίνει αυτό το πλάνο πραγματικότητα. Περισσότερα από το εναέριο τραίνο, τη στέγαση της Καλών Τεχνών, την απομάκρυνση της Σιδενόρ και των Φωσφωρικών Λιπασμάτων, την υποθαλάσσια του Καλοχωρίου, περισσότερα και από την αναστήλωση της Ροτόντας. (Μόνο το Χαμζά Μπέϊ Τζαμί παραμένει ακόμα παπουτσάδικο, κάπου κολάει με τα ιδιοκτησιακά...) Βρήκε τον Στέφι με τον Νίκο να περπατάν μέσα στο ποτάμι.
- Πάμε για μπάνιο μετά;
- Δε πάμε καλύτερα τώρα;

Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή τον τίτλο έκθεσης αρχιτεκτονικού έργου “meta 2005” που έγινε στη Θεσσαλονίκη το 2005.
Εικόνα: Φ.Τ.