Μύλοι Μελισσάρη, γυρνώντας από Βελιγράδι με το τραίνο, Δευτέρα μεσημέρι θέση
... "προλετάριοι" αρχιτέκτονες όλου του κόσμου διαλυθείτε στη αναζήτηση της χαμένης αρχιτεκτονικής.. Άρης Κωνσταντινίδης, 1990
Τρίτη 27 Μαΐου 2008
Κυριακή 25 Μαΐου 2008
Παρασκευή 23 Μαΐου 2008
λιβάδι; που; μπροστά μας
χάρτης (Η αεροφωτογραφία είναι σχετικά παλιά)
Οι κάτοικοι γύρω δε γνωρίζουν ότι περνάει ποτάμι κάτω από το σπίτι τους. Εχθές παρακολουθούσα συζήτηση φίλων που λέγαν ότι για να βρεθείς σε φύση πρέπει να φύγεις δυό ώρες μακρυά από τη Θεσσαλονίκη.
....εξερεύνηση στην αόρατη πόλη......
http://www.milotopi.gr/milotopi.html
Ετικέτες
αόρατη πόλη,
Δενδροπόταμος,
φύση,
souvenir de salonique
Τρίτη 13 Μαΐου 2008
παύλου μελά 6
Δευτέρα 12 Μαΐου 2008
παύλου μελά 5
Τρίτη 6 Μαΐου 2008
Επιτέλους

Επειδή «οι άνθρωποι δεν πρέπει απλώς να ζητούν σεβασμό της ποδοπατημένης αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων τους, αλλά να τα παίρνουν μόνοι τους, να τα κάνουν δικά τους», όπως έγραφε ο Χέγκελ (η φράση ήρθε το πρωί μέσα σε ένα μύνημα)
Μετά τον οικισμό αξιωματικών, το ΙΚΑ, τον υποσταθμό της ΔΕΗ (αυτό είπαμε έγινε, αλλά δε ξέρω τι έχει γίνει με το σταθμό μετεπιβίβασης του ΟΑΣΘ, νομίζω έφυγε) τα παζάρια συνεχίζονται γενιές και γενιές τώρα, και το Παύλου Μελά ευτυχώς μένει σχεδόν άχτιστο και δυστυχώς άχρηστο. Βέβαια έτσι κάνουμε και καμιά ωραία βόλτα στα κρυφά.
Το όραμα της τωρινής διοίκησης το άκουσα από τον ίδιο το δήμαρχο δημόσια και το διάβασα επίσης στο "Δυτικώς", χωρίς σχόλια. Εγώ διαφωνώ.
Πριν τέσσερα χρόνια καταθέσαμε πρόταση για να γίνει η έκταση του στρατοπέδου πεδίο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, κάτι σαν πείραμα βιώσιμης ανάπτυξης μέσα στην πόλη, ενεργειακά αυτόνομο, χωρίς αυτοκίνητο, με αξιοποίηση των υδάτινων πόρων της ευρύτερης περιοχής δηλαδή τον Δενδροπόταμο, επανάχρηση των κτισμάτων με κοινωφελείς λειτουργίες, σύνδεση με το πανεπιστήμιο και τα σχολεία της πόλης, σύνδεση με τα υπόλοιπα στρατόπεδα της δυτικής πόλης με ανάλογες χρήσεις λογική και δομή, δημιουργία δικτύου ποδηλατοδρόμων πεζοδρόμων που να ενώνει αυτούς τους χώρους, θα συνεχίσω το κείμενο αργότερα πρέπει να κάνω καμιά δουλειά.
Συνεχίζω. Μα Μουσείο Αναπήρων Πολέμου; Όποιος δε διαφωνεί, συμφωνεί, έτσι δεν είναι;
Τετάρτη 23 Απριλίου 2008
Δευτέρα 14 Απριλίου 2008
Τετάρτη 2 Απριλίου 2008
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008
Κυριακή 23 Μαρτίου 2008
Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
Τρίτη 11 Μαρτίου 2008
Τετάρτη 5 Μαρτίου 2008
το παλιό γραφείο


Παύλου Μελά 5. Μοναδικό κτίριο με εσωτερική ξύλινη γέφυρα που συνδέει χώρους του ίδιου διαμερίσματος και αίθριο. 1927, το είδα μια φορά σε μια ασπρόμαυρη ελληνική ταινία με τη Βουγιουκλάκη. Όταν περνάει λεωφορείο από την Παύλου Μελά τρίζει. Ανατολικό με θέα στην πλατεία Φαναριωτών, 3.80μ ύψος, θαυμάσιος χώρος. Γλύτωσε το σεισμό και την κατεδάφιση.
Έχουν τα κτίρια ψυχή; Έχει νόημα η καλή αρχιτεκτονική; Γιατί στην πόλη μου δεν αγαπούν τα ωραία κτίρια; Πώς μπορεί να αφήνεται να πέσει ότι αξίζει;
Υ.Γ.
Ποιός δεν είδε τον Ζορό; Ο άνθρωπος είναι καλλιτέχνης και σαν τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται από δω και πέρα,πρωτοπόρος της τέχνης. Πως το λένε, το ΄χει...
Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008
Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2008
'Αρης Κωνσταντινίδης

"1.3.80
Έχασες το κλειδί που ανοίγει την πόρτα του σπιτιού σου. Θα φωνάξεις έναν κλειδαρά που, σαν διαρρήκτης, θα σου ανοίξει την πόρτα και θα σου δώσει και το καινούργιο κλειδί. Και όλα θα είναι πάλι όπως ήτανε πριν...ατυχήσεις. Αν όμως, ξαφνικά, κλείσουνε οι πόρτες που σου ανοίγουνε το δρόμο για την τέχνη σου και χάσεις, ταυτόχρονα, και το κλειδί που τις ανοίγει,....τι κάνεις; Όταν σ΄αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει κλειδαράς, για να σου ανοίξει αυτός και με ένα δικό του κλειδί...που σίγουρα δεν θα το έχει και ούτε θα μπορεί να σου το φτιάξει, γιατί αγνοεί τη δουλειά σου΄Όχι,...- αυτές τις πόρτες θα πρέπει να τις ανοίξεις ο ίδιος, μόνος σου και με ένα κλειδί που θα το φτιάξεις εσύ, ή γιατί το έχεις μέσα σου κάπου κρυμμένο. Και που αυτό σημαίνει, πως αν κάποτες (- μέσα από κάποιανε κακοτυχία...) χάσεις τον εαυτό σου, θα τονε ξαναβρείς μονάχα από μόνος σου, με τη δική σου δύναμη και ευψυχία. Και για να ξανανιώσεις, ίσως, τότε, συνεχίζοντας να ασκείς την τέχνη σου, σαν να έχεις ανακαλύψει και κάποιες νέες ρίζες και εγκαινιάζοντας νεόβγαλτες αφετηρίες."
Άρης Κωνσταντινίδης, η αρχιτεκτονική της αρχιτεκτονικής, ημερολογιακά σημειώματα, εκδόσεις Άγρα
φωτο : Γ.Τ.
σώστε τα Ξενία
Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2008
Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2008
ρομαν

Roman Danis. Τσέχος γύρω στα 50, υπάλληλος στα τρένα, 10 μέρες στην Ελλάδα, κρήτη, αθήνα,Σαντορίνη, Δελφοί, Ολυμπία, Δίο, Μύτικας, Θεσσαλονίκη, ZATEC-TΣΕΞΟ. Μαραθωνοδρόμος. Σε καμιά ώρα θα φύγει με το τρένο. Ήρθε από το γραφείο για καφέ, του είπαμε για τον μαραθώνιο στον Όλυμπο, χάρηκε, κόλησε τη διεύθυνσή του στον τοίχο
... prima Salon!..
Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2008
βόλτα με πανσέληνο στο Παύλου Μελά
Έχω λοιπόν δύο παιδάκια, γεννήθηκα στη Σταυρούπολη, και η μισή καταγωγή μου είναι από πρόσφυγες. Μένω στη Σταυρούπολη.
Οι εναλλακτικές που έχω για να κάνω κάτι με τα παιδιά μου έξω από το διαμέρισμα είναι οι εξής: παιδότοπος(20 ευρώ + πολύ καπνό), βόλτα με το αυτοκίνητο σε διαμερίσματα φίλων, κολυμβητήρια, γυμναστήρια κλπ. Όποιος έχει παιδιά καταλαβαίνει τι λέω.
Πήγα τ΄απόγευμα με τα παιδιά μέσα στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά για βόλτα. Μια χαρά, τους άρεσε, και μένα μ΄άρεσε. Παράνομα μπήκαμε μάλλον κύριε υπουργέ Άμυνας και κύριε υπουργέ ΠΕΧΩΔΕ, έτσι δεν είναι; Ακόμα για τα αυτονόητα συζητάμε. Ακόμα κάποιοι αναρωτιούνται για το πόσο να χτίσουμε και που, που να γίνουν δρόμοι, οικισμός αξιωματικών, μουσείο αναπήρων πολέμου, συνεδριακό κέντρο, ΙΚΑ, (η ΔΕΗ έγινε) και άλλα σχετικά. Όχι τσιμέντο όχι αυτοκίνητο όχι άσφαλτο όχι ταμπέλες όχι περιφράξεις όχι ξήλωμα (και κλάδεμα) δέντρων όχι μπάζα, μπορώ να πω και άλλα. Τα΄παμε τα ξανάπαμε, τον καθένα όσο τον κόβει τόσο κάνει.
Ακούει κανείς; θα κάνουμε καμιά βόλτα στο στρατόπεδο; ή μόνο στη ζούλα;
Οι εναλλακτικές που έχω για να κάνω κάτι με τα παιδιά μου έξω από το διαμέρισμα είναι οι εξής: παιδότοπος(20 ευρώ + πολύ καπνό), βόλτα με το αυτοκίνητο σε διαμερίσματα φίλων, κολυμβητήρια, γυμναστήρια κλπ. Όποιος έχει παιδιά καταλαβαίνει τι λέω.
Πήγα τ΄απόγευμα με τα παιδιά μέσα στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά για βόλτα. Μια χαρά, τους άρεσε, και μένα μ΄άρεσε. Παράνομα μπήκαμε μάλλον κύριε υπουργέ Άμυνας και κύριε υπουργέ ΠΕΧΩΔΕ, έτσι δεν είναι; Ακόμα για τα αυτονόητα συζητάμε. Ακόμα κάποιοι αναρωτιούνται για το πόσο να χτίσουμε και που, που να γίνουν δρόμοι, οικισμός αξιωματικών, μουσείο αναπήρων πολέμου, συνεδριακό κέντρο, ΙΚΑ, (η ΔΕΗ έγινε) και άλλα σχετικά. Όχι τσιμέντο όχι αυτοκίνητο όχι άσφαλτο όχι ταμπέλες όχι περιφράξεις όχι ξήλωμα (και κλάδεμα) δέντρων όχι μπάζα, μπορώ να πω και άλλα. Τα΄παμε τα ξανάπαμε, τον καθένα όσο τον κόβει τόσο κάνει.
Ακούει κανείς; θα κάνουμε καμιά βόλτα στο στρατόπεδο; ή μόνο στη ζούλα;
Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2008
Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2008
Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2008
Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



























