... "προλετάριοι" αρχιτέκτονες όλου του κόσμου διαλυθείτε στη αναζήτηση της χαμένης αρχιτεκτονικής.. Άρης Κωνσταντινίδης, 1990
Παρασκευή 27 Ιουνίου 2008
Πέμπτη 26 Ιουνίου 2008
Τρίτη 27 Μαΐου 2008
Κυριακή 25 Μαΐου 2008
Παρασκευή 23 Μαΐου 2008
λιβάδι; που; μπροστά μας
χάρτης (Η αεροφωτογραφία είναι σχετικά παλιά)
Οι κάτοικοι γύρω δε γνωρίζουν ότι περνάει ποτάμι κάτω από το σπίτι τους. Εχθές παρακολουθούσα συζήτηση φίλων που λέγαν ότι για να βρεθείς σε φύση πρέπει να φύγεις δυό ώρες μακρυά από τη Θεσσαλονίκη.
....εξερεύνηση στην αόρατη πόλη......
http://www.milotopi.gr/milotopi.html
Ετικέτες
αόρατη πόλη,
Δενδροπόταμος,
φύση,
souvenir de salonique
Τρίτη 13 Μαΐου 2008
παύλου μελά 6
Δευτέρα 12 Μαΐου 2008
παύλου μελά 5
Τρίτη 6 Μαΐου 2008
Επιτέλους

Επειδή «οι άνθρωποι δεν πρέπει απλώς να ζητούν σεβασμό της ποδοπατημένης αξιοπρέπειας και των δικαιωμάτων τους, αλλά να τα παίρνουν μόνοι τους, να τα κάνουν δικά τους», όπως έγραφε ο Χέγκελ (η φράση ήρθε το πρωί μέσα σε ένα μύνημα)
Μετά τον οικισμό αξιωματικών, το ΙΚΑ, τον υποσταθμό της ΔΕΗ (αυτό είπαμε έγινε, αλλά δε ξέρω τι έχει γίνει με το σταθμό μετεπιβίβασης του ΟΑΣΘ, νομίζω έφυγε) τα παζάρια συνεχίζονται γενιές και γενιές τώρα, και το Παύλου Μελά ευτυχώς μένει σχεδόν άχτιστο και δυστυχώς άχρηστο. Βέβαια έτσι κάνουμε και καμιά ωραία βόλτα στα κρυφά.
Το όραμα της τωρινής διοίκησης το άκουσα από τον ίδιο το δήμαρχο δημόσια και το διάβασα επίσης στο "Δυτικώς", χωρίς σχόλια. Εγώ διαφωνώ.
Πριν τέσσερα χρόνια καταθέσαμε πρόταση για να γίνει η έκταση του στρατοπέδου πεδίο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, κάτι σαν πείραμα βιώσιμης ανάπτυξης μέσα στην πόλη, ενεργειακά αυτόνομο, χωρίς αυτοκίνητο, με αξιοποίηση των υδάτινων πόρων της ευρύτερης περιοχής δηλαδή τον Δενδροπόταμο, επανάχρηση των κτισμάτων με κοινωφελείς λειτουργίες, σύνδεση με το πανεπιστήμιο και τα σχολεία της πόλης, σύνδεση με τα υπόλοιπα στρατόπεδα της δυτικής πόλης με ανάλογες χρήσεις λογική και δομή, δημιουργία δικτύου ποδηλατοδρόμων πεζοδρόμων που να ενώνει αυτούς τους χώρους, θα συνεχίσω το κείμενο αργότερα πρέπει να κάνω καμιά δουλειά.
Συνεχίζω. Μα Μουσείο Αναπήρων Πολέμου; Όποιος δε διαφωνεί, συμφωνεί, έτσι δεν είναι;
Τετάρτη 23 Απριλίου 2008
Δευτέρα 14 Απριλίου 2008
Τετάρτη 2 Απριλίου 2008
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008
Κυριακή 23 Μαρτίου 2008
Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
Τρίτη 11 Μαρτίου 2008
Τετάρτη 5 Μαρτίου 2008
το παλιό γραφείο


Παύλου Μελά 5. Μοναδικό κτίριο με εσωτερική ξύλινη γέφυρα που συνδέει χώρους του ίδιου διαμερίσματος και αίθριο. 1927, το είδα μια φορά σε μια ασπρόμαυρη ελληνική ταινία με τη Βουγιουκλάκη. Όταν περνάει λεωφορείο από την Παύλου Μελά τρίζει. Ανατολικό με θέα στην πλατεία Φαναριωτών, 3.80μ ύψος, θαυμάσιος χώρος. Γλύτωσε το σεισμό και την κατεδάφιση.
Έχουν τα κτίρια ψυχή; Έχει νόημα η καλή αρχιτεκτονική; Γιατί στην πόλη μου δεν αγαπούν τα ωραία κτίρια; Πώς μπορεί να αφήνεται να πέσει ότι αξίζει;
Υ.Γ.
Ποιός δεν είδε τον Ζορό; Ο άνθρωπος είναι καλλιτέχνης και σαν τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται από δω και πέρα,πρωτοπόρος της τέχνης. Πως το λένε, το ΄χει...
Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)






















